Schrijven tijdens grote veranderingen

On the move

Verhuizen wordt door velen als een grote stressvolle situatie genoemd. Persoonlijk vind ik het niet stressvol, maar wel heel erg intensief. Er moeten eindeloos veel keuzes worden gemaakt en beslissingen worden genomen en over dingen waar ik eerder nooit over nagedacht had. Welke kraan willen we in de badkamer, waar komen de stopcontacten, willen we de wanden behangen of glad gestuct? Wat willen we met de tuin gaan doen? En de zonnewering… Ik kan gemakkelijk een lijst van een paar honderd vragen hier noteren.

Maar het einde is echt in zicht, eindelijk! Ik ben nu Billy (onze caravan) aan het uitruimen, zodat we haar direct na de verhuizing schoon op stal kunnen zetten. De schilders zijn vandaag aan het afronden. Morgen ga ik samen met mijn zus het huis schoon maken. En dan komen a.s. donderdag de verhuizers met onze inboedel, die gedurende drie maanden in een container was opgeslagen. Als eerste zetten we ons bed weer in elkaar, zodat we in ons nieuwe huis kunnen slapen en leg ik mijn schrijfspullen op mijn schrijftafel. Daarna zijn de verhuisdozen aan de beurt. En het zal nog wel even duren voordat alles is uitgepakt en een plek heeft gekregen…

Ondanks alles blijven schrijven

Met een vol hoofd met vragen, beslissingen en keuzes, had ik geregeld grote behoefte aan stilte, ruimte en rust. Maar die ik kon hier niet gemakkelijk vinden. Onze caravan is geweldig om in te reizen en op vakantie te gaan, maar er samen drie maanden in wonen is andere koek. Daarnaast moesten er heel veel dingen geregeld worden in- en rondom het huis, had ik werkafspraken, moest de mail worden beantwoord en bestellingen verzonden worden .

Wat mij enorm heeft geholpen is om echt iedere dag te schrijven in mijn dagboek. Op hele drukke dagen was het hooguit een pagina voor het slapen gaan, maar meestal schreef ik vroeg in de ochtend. Ik kon het verschil duidelijk merken, want nadat ik geschreven had voelde ik me steviger staan, had ik meer rust en ruimte in mijn hoofd en kon ik beter omgaan met wat zich aandiende. Door dagelijkse te schrijven keerde ik steeds terug naar het hier en nu, naar dit moment waarin geen zorgen bestonden, geen keuzes gemaakt hoefde te worden en ik kon ‘zijn’: een verademing. Ik schreef de rust als het ware naar me toe. En ja, in de loop van de dag was ik die rust vaak weer kwijtgeraakt, maar door het dagelijkse ritme was het wel sneller terug te vinden.

In contact met de Bron

Bijna iedere dag begon ik met praktische zaken, dingen die ik wilde doen of bang was te vergeten te schrijven. Maar na hooguit een paar minuten richtte ik mijn aandacht verder naar binnen en stelde ik een eenvoudige vraag aan de Liefde, die ik ook wel God, Heilige Geest, Bron, Universum of Leven noem.

Ik wist dat ik op het niveau van praktische zaken de gewenste innerlijke rust niet zou vinden, want er was altijd meer te bedenken, te doen, te willen en te wensen.

Maar zodra ik de Liefde uitnodigde om mijn vraag te beantwoorden, kreeg ik antwoord dat me bevestigde en bemoedigde.

Een paar vragen die ik regelmatig aan de Liefde stelde waren

• Lieve Liefde, wat wil je met mij delen?
• Lieve Liefde, wat wil je me leren over deze situatie met …?
• Lieve Liefde, hoe kan ik groeien in …?
• Lieve Liefde, wat wil er er in mij gezien en verwelkomd worden?

Direct nadat ik één vraag had genoteerd pakte ik een andere pen en gaf ik de Liefde het woord. Ik was haar de notulist en beoordeelde niet wat er geschreven werd. Ik luisterde met mijn hart en schreef de woorden namens de Liefde op in vertrouwen. Daarna las ik dat wat ik als antwoord heb gekregen hardop aan mezelf voor. Ontroerend en wonderschoon is deze communicatie, die gaandeweg me zo dierbaar is geworden, dat er nu al bijna een jaar lang geen enkele dag voorbij is gegaan, zonder dat ik schrijvend heb geluisterd naar de woorden van de Liefde.

Ik kan alleen maar zeggen, dat dit een manier van schrijven is, die me niet alleen innerlijke vrede schenkt, maar me ook bewust maakt van de verbinding met de Liefde Zelf en een enkele keer ook een hele praktische oplossing. Dit contact geeft me een stevigheid, die ik mezelf niet had kunnen geven. Dit is een prachtig voorbeeld van wat Dagboek als Heilige Grond kan zijn. Het is een van de vele technieken die we samen beoefenen en die ons schrijfpad verlichten. Heel dankbaar ben ik dat ik vorig jaar met twee groepen deze prachtige retraite-cursus heb ervaren, want dat heeft me echt geholpen om de methode nu ook toe te passen in een tijd van veranderingen.

Retraite-cursus ‘Dagboek als Heilige Grond’

Hier zijn enkele reacties van deelnemers:

Wat ben ik enorm dankbaar voor de cursus ‘Dagboek als Heilige grond’. Het heeft me de verdieping gegeven waar ik zo enorm naar verlangde. Mijn relatie met de Liefde, God, mijn pure Ware Zelf is zo voelbaar en levensecht geworden! Er is, in mij, een krachtig en standvastig samenzijn ontstaan. Ik ervaar een groeiende innerlijke kracht, vertrouwen en Liefde. Ik ben iemand die haar hele leven al spreuken en teksten, die me raken, verzamel. Een daarvan is: ‘Echte Vrede is een kalm hart in de storm van het Leven’. Deze spreuk is nu echt in me geland! Daar heeft deze cursus zeer zeker aan bijgedragen. Ik ben zo dankbaar. (Jacqueline)

De cursus dagboek als heilige grond heeft zowel mijn manier van schrijven als mij persoonlijk verrijkt. Ik vond het heel relaxed om de cursus online vanuit huis te kunnen volgen. Het viel me op dat er, net zoals live in een groep, respectvolle aandacht voor iedereen was. Ik keek steeds uit naar de bijeenkomsten die me veel oefenstof en inspiratie boden. Deze bijeenkomsten helpen mij om woorden voor omgaan met de liefde te vinden om taal aan de liefde te kunnen geven. Dat je b.v. op het niveau van het lichaam kunt spreken of op het niveau van de liefde. Dat je de liefde om hulp kunt vragen en de liefde allerlei wegen zoekt om je te antwoorden…(Mariet)

In kleine goed geleide stappen, werd mijn dagboek langzaam heilige grond. En tijdens de laatste sessie, toen we onderzochten wat ons weghoudt bij de liefde, was ik heel diep geraakt en stroomde er een heel nieuwe liefde mijn leven in. Ik weet zeker dat dit mijn leven heeft veranderd. Ik voel het effect nog elke dag. Ik noem het een verschuiving in het weefsel van mijn leven. Nu schrijf ik dagelijks over de liefde en voor het eerst van mijn leven heb ik een klein lief dwarsligger bijbeltje gekocht. Niet omdat ik ineens in de kerk duik, maar om tenminste 1 keer in mijn leven het boek van onze christelijke cultuur te lezen. Mooie teksten gebruik ik om over te schrijven. Ik schrijf God met een hartje i.p.v. een o. Dat helpt me om open te staan voor liefde in alle vormen en met alle namen. Ik ben dichter bij de grote goedheid gekomen. (Sas)

Ik volgde de online retraite-cursus en eindelijk kreeg mijn manier van geloven, vertrouwen op de innerlijke stem van de Liefde of de Geest, (welke woorden je eraan geeft, doet er niet toe) openlijk erkenning. Christine neemt je door de opzet van de cursus als het ware bij de hand en helpt je op weg steeds meer te leren vertrouwen op de stem van de Liefde die in ons allemaal aanwezig is. We deelden onze ervaringen als we dat wilden en groeiden zo in vertrouwen aan en door elkaar. Het was een heilzaam avontuur. Dankbaar kijk ik terug. (Corrie)