Er wordt alleen een beetje bereidheid gevraagd

Alles begint met luisteren

In 1993 gaf ik voor de allereerste keer Luisteren naar je pen^© – de basiscursus in creatief dagboekschrijven. Ik had door veel te experimenteren een creatief schrijfpad gevonden dat ik met heel veel liefde, passie en enthousiasme wilde delen met anderen. Wat ik toen nooit had kunnen vermoeden was dat uit dit pure verlangen een 6-weekse schrijfcursus zou ontstaan die het fundament werd van heel mijn werkwijze.

Ik begon ik met de ontwikkeling van creatieve schrijfoefeningen die me persoonlijk hielpen mezelf op een nieuwe manier te ontmoeten. De schrijfoefeningen openden nieuwe deuren met daarachter een fascinerend innerlijk landschap vol vergezichten en meanderende rivieren, hier en daar moeilijk begaanbaar terrein en steile bergpassen, maar ook ruime oceanen tot aan de horizon. Schrijven in mijn dagboek was als het binnenvaren in een veilige haven waar ik kon bijtanken, proviand kon inslaan en kleine reparaties verrichten zodat ik met vertrouwen mijn schrijfreis kon vervolgen naar nieuwe werelden. Ik hield ervan om naast lange solo reizen ook met anderen schrijvend op pad te gaan. En als ik terugkijk zijn het vooral de groepsreizen die me het meest hebben geïnspireerd en gemotiveerd om door te gaan, ook wanneer het spannend was en ik de neiging had om mijn pen neer te leggen en te stoppen met schrijven. Samen met anderen durfde ik verder te schrijven over wat er voor mij echt toe deed en leerde ik dieper te luisteren naar wat ik voelde en dacht.

Langzamerhand merkte ik dat mijn hart ruimer was geworden. De innerlijke criticus was er nog steeds, maar speelde een kleinere rol. In die nieuw open ruimte begon ik een stille stem te verstaan, die sprak over universele liefde, een stem die straalde als een lamp op mijn schrijfpad, die me inspireerde en me af en en toe ook bemoedigde om trouw te blijven aan dit nieuwe schrijfpad dat steeds meer transformeerde in een waardevolle spirituele oefening.

Ik zocht naar een plek en traditie waar ik mijn ervaringen op dit spirituele schrijfpad kon onderbrengen. Ik voelde me alleen en had behoefde aan metgezellen op dit pad waarmee ik ervaring in vertrouwen kon delen. Ik zocht in kloosters, in Westerse en Oosterse tradities, in verschillende stromingen binnen het christendom binnen en buiten de kerk, in boeken en opleidingen en in de wereld van Zen. Maar waar ik ook zocht, ik kon het niet vinden. Ik verlangde naar een verbinding met een gemeenschap en vroeg herhaaldelijk aan de stem van de Liefde waar ik die kon vinden. Ik schreef over mijn verlangen als kompas, maar ondanks mijn uitreiken en zoeken bleef het een solo avontuur.

Tot het moment waarop ik opschreef wat de stem van de Liefde ten me zei:

“Waarom blijf  buiten jezelf naar bevestiging en verbinding zoeken? Je weet dat de weg die je gaat een innerlijke weg is. En ook dat ontvangen en geven niet alleen bij elkaar horen, maar in essentie hetzelfde zijn. Waarom geef je niet aan anderen waar jij naar verlangt? Wees zelf een herberg voor hen die op weg naar huis zijn. Bied ieder van hen die je ontmoet een gastvrije plek aan de schrijftafel waar je zelf naar hebt gezocht en heet hen van harte welkom. Je zal zien dat wanneer je deelt waar jezelf zo naar verlangt jullie beiden zullen vinden én ontvangen.”

Toen ik deze woorden hardop aan mezelf voorlas wist ik dat ik niet alleen zou luisteren, maar ook dat ik een schrijftafel zou klaarzetten met ruimte voor wie zich aangesproken voelde en die net als ik zich wil laten inspireren door dit unieke liefdevolle spirituele schrijfpad. Gaandeweg is er een passende vorm ontstaan en heeft de schrijftafel een naam gekregen: ‘Dagboek als heilige grond’.

Tijdens de bijeenkomsten ontmoeten we elkaar aan deze schrijftafel, waar we ons laten inspireren door oude (monastieke) tradities in een nieuwe vorm. Ik heb gaandeweg geleerd om woorden te vinden voor waar ik naar zocht: een intieme relatie met het goddelijke in mij, die ik ook wel God of Liefde noem. Ik heb ontdekt dat het niet om de juiste woorden gaat, maar om de bereidheid mijn hart te openen voor wat me werkelijk raakt en inspireert voorbij iedere vorm van dogma, wetten en oordelen. Wanneer ik luister naar de Liefde val ik stil en word ik vervuld op een manier die niet goed te vangen is in woorden. En toch gebruik ik woorden als middel om aan te komen in dat grote open veld voorbij alle meningen over goed en kwaad. Hier word ik verwacht, gekend en bemind precies zoals ik ben. En hier wordt jij verwacht, gekend en bemind precies zoals jij bent.

Toen de Liefde voelde dat ik het spannend vond om mezelf zo te laten zien, dat ik bang was dat mensen, die mogelijk al jarenlang met me hadden geschreven, me niet zouden begrijpen, stelde ze me heel eenvoudig gerust met deze woorden:

“Je kan alleen je eigen pad bewandelen. Er is geen ander pad voor jou. En je kan alleen gelukkig zijn wanneer je trouw bent aan het meeste waardevolle in jouw leven. Voor jou is dat  jouw relatie met de Liefde, die je ook wel God noemt. De vorm die dit nu in jouw leven heeft is dit geïnspireerde schrijfpad. Door hier transparant over te zijn kunnen de mensen, die dit in zichzelf herkennen, zich hiervoor openen. En ja, er zullen ook mensen zijn die liever een andere weg gaan. Het een is niet beter dan het ander. Jij hoeft alleen maar bereid te zijn om te luisteren en te handelen in samenspraak met mij.”

Maakt dit je nieuwsgierig of voel je herkenning, een verlangen…?

Zou je meer willen weten over dit spirituele schrijfpad? Dan nodig ik je van harte uit om deel te nemen aan de informatieve bijeenkomst over de retraite-cursus “Dagboek als heilige grond”

Tijdens deze ontmoeting via zoom is er tijd en gelegenheid om informatie uit te wisselen, ervaringen te delen en vragen te stellen.

Neem ook pen en papier mee naar de bijeenkomst, zodat we samen ook een paar kleine schrijfoefeningen kunnen doen.

De bijeenkomst is gratis. Direct na aanmelding ontvang je de zoomlink in de mail.