Schrijfkaravaan

Door: Marieke van Atten

De tweede etappe van deze schrijfkaravaan, bracht me overweldigend in beweging. Ik kijk naar de horizon, wiegend op m’n kameel en woorden van weldaad wellen uit m’n binnenste op:

Woordgedicht op “De Ziel van het heelal”
 
D aar waar dromen worden geboren
E n kleine kinderen zich wentelen in het licht

Z ieleroerselen van de mens worden verzameld
I n het hart van ieder van ons
E rgens daar in de ruimte bij God
L aat hij ons allen samenvloeien

V anuit de verte roepen engelen ons aan
A ardse kinderen, open je bange hart
N aar het licht mag je je richten

H et licht dat schijnt tot in de donkerste ziel
E n dat zichtbaar wordt
T en tijde van de allerdiepste nood

H elderheid leeft in de ziel van het heelal
E n stroomt met de regenbogen mee naar de aarde
E lke kleine bloem doordrenkt met al dat goeds
L aat zingen de mensen, zingen wij blij
A lmachtige schepper zijn kinderen nabij
L uiden de klokken de liefde

Het licht in de verte daalt neer in m’n hart. Wat is het heerlijk zo schrijvend, de woestijn te voelen oplichten onder de poten van mijn kameel. Ik strijk mijn metgezel door de ruwe haren, duw mijn wang in zijn vacht en laat me dragen door het zachte zand.

Mijn 2 bladzijden in m’n dagboek die ik vul met plaatjes van m’n reis tot nu toe, vertellen het verhaal van het licht in de verte, het kind dat op me wacht en me stralend toelacht en de schelp verborgen in het zand waar ik nog niets van begrijp maar die me inspireert om verder te schrijven. Ik kijk uit naar de dag van morgen waar ik in m’n digitale brievenbus de opdrachten voor de volgende periode tegemoet zie.

Klik op deze link voor meer informatie over deze schriftelijke cursus.

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

kleiner | groter

Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar