De Kleine Prins
Deel 1

Door Marieke van Atten
voor Zinweb en Shodo

Uit de diverse lege dagboeken die ik in de loop der tijd verzameld en gekregen heb, zoek ik zorgvuldig het boek dat me op deze reis met de Kleine Prins zal vergezellen. Het is niet moeilijk dit keer: Een groot A4 ringband-schrift met lijntjes en harde kaft en op de voorkant een foto van een prachtige zonnebloem tegen een open blauwe lucht.

De eerste opdracht brengt het prinsje gelijk in beeld. In de vorm van een woordgedicht geven we antwoord op de vraag: Wat weet je op dit moment van de kleine prins.

D enker, dromer
E n gevoelig kind

K lein gebleven mens
L evend op planeten
E n diep
I n zijn eigen hart
N iet in staat de wonderlijke wereld
E n dwaze zienswijze van de grote mensen te begrijpen

P rinsje van het heelal
R uimtelijke reiziger
I n een verdriet gevangen
N adat hij van huis is geraakt
S lang in de woestijn

Het hardop lezen van mijn eigen teksten, brengt ze van mijn hoofd naar mijn hart, van m’n handen naar m’n ziel, van buiten daar -  naar binnen hier. En het zet lijnen uit van kleine flikkeringen tekst die bij me blijven door de weken heen en af en toe ineens een gedachte nalaten of een gevoel oproepen.

Om de paar dagen zit ik aan m’n keukentafel en schrijf ik verder aan het verhaal dat me met de prins verbindt. Raakt mijn wezen ineens een stukje aan het wezen dat ik toeken aan de kleine prins wanneer ik mijn beeld van de woestijn beschrijf:

In de woestijn, zijn grote heuvels zand. Die opstuiven door de wind, de passaat als hij langs komt. Mijn woestijn is zacht en heel warm. Eindeloze heuvels zand. Vlakten. Achter elke heuvel nog meer zand. Waar zijn de Oases die het water brengen? Waar de palmbomen die de hitte afschermen? Ik kan zelfs geen cactus vinden. Ben verdwaald in de zandvlakte die steeds meer gaat schuren, langs m’n handen, m’n wangen, m’n kin. Ik kan geen water ruiken nog. Slechts de zoute tranen die sporen trekken in de groeven op mijn gezicht.

Is het de Prins die me bij de hand neemt, als ik een dag later bij de gewone boodschappen winkel ineens een hele collectie grote cactussen aantref?

Ik besluit te vertrouwen op waar m’n pen me brengt.

Klik hier voor meer info over de zomercursus. Je kunt elk moment starten.

Bron foto.

De Kleine Prins
Proloog

Door Marieke van Atten
voor Zinweb en Shodo

De zomer komt er weer aan. En met de zomer arriveert ook de nieuwe schrijfcursus van Christine de Vries, die zij via het internet aanbiedt.

Verbleven we vorig jaar nog met de Zomerse schrijfkaravaan in de woestijn en brachten we daar soms zwoegend en vaak juichend vele inspirerende weken door, dit jaar zullen we via de woestijn kennis gaan maken met andere, nog onbekende planeten in de ontmoeting met De Kleine Prins, naar het boek van Antoine De Saint – Exupery.

Ik was nog maar 13 of 14 jaar toen ik het verhaal voor het eerst onder ogen kreeg. Onze lerares “Frans” had bedacht dat we dit boek zouden gaan gebruiken om opstellen over te schrijven. Helaas was ik slecht in Frans, kreeg ik het verhaal maar niet gelezen en ontwikkelde ik een intense afkeer van die Prins in die moeilijke taal. Zo liep ik een warme kennismaking mis.

Jaren later lag het boek in de bibliotheek van het huis waar ik een tijdje woonde en begon ik – dit keer in het Nederlands – opnieuw aan het verkennen van de avonturen van de Kleine Prins. Ook die ontmoeting leverde weinig op; er was teveel gaande in mijn leven dat pijnlijk en verdrietig was en op sprookjes zat ik dus echt niet te wachten...........

Inmiddels ben ik de 50 gepasseerd en geloof ik weer in sprookjes.

En zo ga ik het nog eens proberen. Zo ligt een nieuw aangeschafte uitgave van dit bijzondere boekje, naast mijn bed en ben ik voorzichtig en vlak voor het slapen gaan, weer aan het lezen en bladeren, aan het sluimeren en doezelen, aan het ruiken en proeven. Ben ik in het veel te drukke leven van alledag, innerlijke ruimte aan het maken om met deze Prins mee op reis te gaan. Verlang ik naar de simpelheid van het kleine kind, de ontspannen mens, de gapende rust van een noodlanding in de woestijn.

En ben ik heel nieuwsgierig naar de opdrachten die aan deze cursus verbonden zullen zijn. Want Christine belooft ons twee sporen: reflectieve opdrachten die je uitwerkt in je eigen dagboek én creatieve opdrachten die je aan het bestaande verhaal kunt toevoegen.

Ik verheug me op het schrijven. Op het delen van stukjes tekst op het weblog [alleen toegankelijk voor deelnemers] en op de ontmoetingen met mede-schrijvers/reizigers.

Het meeste verheug ik me op de omarming met de Kleine Prins!

De cursus start op 21 juni 2010. Meer informatie vind je hier.