Weblog categorie
| Dankbaarheid |
 |
 |
 |
|
Welke wijsheid kun jij over dankbaarheid op een tegeltje schrijven?In tegenstelling tot het bekende teleurstellingen en kwetsuren “van je af schrijven” richt mijn nieuwe schriftelijke leergang zich op het “naar je toe schrijven” van gewenste kwaliteiten en vaardigheden. Door gedurende een maand lang verschillende teksten in je dagboek te schrijven en vervolgens hier op creatieve wijze op te reflecteren, ontwikkel je deze kwaliteit. Er ontstaat meer ruimte voor deze kwaliteit. Onverdeelde aandacht kun je vergelijken met een krachtige magneet. Hoewel velen onder ons dit erkennen is het niet eenvoudig om aandacht bewust te gebruiken. Creatief dagboekschrijven helpt ons om deze vaardigheid te ontwikkelen waardoor we bewuster en vrij in het leven staan.
Markeer als favoriet
Bookmark
Hits: 2609 Commentaar (7)
Marieke - Ierland
said:
|
RSS feed Commentaar|
Dankbaarheid Als het kleine lacht en me onverwacht groots overspoeld, heb ik dankbaarheid gevoeld |
marleen
said:
|
moeilijk Dit eerste thema van de eerste module vond ik moeilijk. Het heeft me erg boos gemaakt. Dankbaarheid voor kleine dingen, ja, die is makkelijk genoeg voor me. Maar dankbaarheid t.o.v. personen, daar heb ik moeite mee. Het corrumpeert, het geeft me een schuldgevoel en het maakt dat ik niet nee durf te zeggen als ik dat eigenlijk wil. Een proces dat al in gang was gezet, is geintensiveerd door dit thema. Aan mij nu de uitdaging om hiermee om te gaan. En te handelen naar wat ik weet dat ik zou moeten doen. Aan de andere kant: ik ben wel blij dat ik deze cursus nu doe. Het geeft body aan het zelfonderzoek waar ik al zo lang mee bezig ben, omdat het me ‘dwingt’ er aandacht aan te besteden. En het zou zomaar tot creatieve oplossingen kunnen leiden. Stiekem toch een beetje dankbaar dus. |
Anneke Nederpelt
said:
|
Dankbaarheid Wat er bij mij op het tegeltje staat, Dankbaarheid is de bron van alle overvloed! Ze bewoond elk huis en tuin, alleen uit vrije wil kan men de kraan open draaien. harte-groet Anneke |
Jikke
said:
|
Dankbaar 23 juli Vandaag ben ik naast dankbaar trots op mezelf. Gisteren heb ik erkend dat het niet het beste moment was om op te komen voor mezelf! Het was een te belangrijk thema om er niet zorgvuldig mee om te gaan. Dus ik luisterde niet naar een oud stemmetje dat zei: Zie je wel, ‘hij’ ziet je niet; Zie je wel, ‘hij’ hoort je niet; Zie je wel, ‘hij’ onthoudt niet wie jij in wezen bent. Dus zie je wel, je wordt niet erkend, juist door de man waarmee jij de meeste tijd van je leven leeft, aan besteedt, aan geeft. Nee, ik was wijs. Ik trok me wat terug. Ik liet hem wat praten. Ik suste het stemmetje, door zacht tegen mezelf te zeggen: We zoeken samen het beste moment en daar hebben we op de langer termijn samen het meeste profeit van. En het stemmetje liet zich zacht wiegen en inslapen. En de volgende ochtend, vandaag dus, vroeg een volwassen stem om aandacht. De volwassen stem besloot niet te spreken vanuit de klacht ‘ik word niet gehoord’. Ze besloot te spreken vanuit: ik wil iets met je bespreken. En een wonder geschiede! Geen uitval terug! Ruimte om uit te spreken! En de reactie vertegenwoordigde een ‘gehoord zijn’. Rustig spraken we. Geen ‘water bij de wijn’ eis van beide kanten en toch ……… Als andere stemmen hun macht hadden mogen botvieren, dan hadden ze zeker gezegd: ‘zie je wel, je doet water bij de wijn!’ Geen harde tegenstellingen en als vechters met zwaarden tegen over elkaar staan, ons grond gebied verdedigend. Doordat ik gehoord werd, hoorde ik hem! Doordat ik hem hoorde, hoorde hij mij! Achterwege bleven de pijnen. Aanwezig was een Samen Zijn. Ik ben dankbaar voor de ervaring van gisteren en vandaag. Ik ben dankbaar dat ik in deze hectische tijden waar we veel misverstanden hebben, deze ontmoeting goed verliep. Een bouwsteen voor meer! Dank! |
Schrijf commentaar
