HET ROODLEREN DAGBOEK
door Lily Koppel
 Een New Yorkse journaliste - Lily Koppel - krijgt bij toeval een dagboek in handen waarin een Amerikaanse tiener - Florence Wolfson - vijf jaren van haar leven beschrijft (van haar veertiende tot haar negentiende). Lily raakt gefascineerd door het meisje en gaat op zoek naar haar. Ze blijkt nog in leven te zijn, Lily zoekt haar op, en samen reconstrueren ze het verhaal van Florence.
De tienerjaren van Florence spelen zich af in de jaren dertig, de tijd van de beurskrach in Amerika en van de toenemende dreiging van de tweede wereldoorlog in Europa.
Waar de oudere generatie probeert haar normen en waarden overeind te houden, slaat de avant garde van de jongere generatie volkomen los in het verborgen nachtclubleven.
Dat is ook de wereld van de jonge Florence, een talentvol, mooi, intelligent, intens levend meisje met grote literaire en artistieke ambities. Florence is op zoek naar zichzelf en naar de grote liefde. Ze is compromisloos en nergens bang voor.
We lezen in Lily Koppel’s boek vooral over de liefdes van Florence, die komen en gaan, en over haar (eerste) sexuele ervaringen. De rest van haar dagelijks leven is vooral het decor waartegen die liefdes zich afspelen. Voor een tiener is dat natuurlijk ook zo, maar voor ons is het jammer dat het boek hierin blijft steken, want we krijgen daardoor maar een beperkt beeld vanFlorence. Ze moet een interessant meisje geweest zijn, maar waarom werd mij in het boek niet duidelijk.
Op haar 24e trouwt ze met een tandarts, lezen we, en krijgt kinderen. Blijkbaar is dat het einde van Florence, want hiermee eindigt haar verhaal.
In het laatste hoofdstuk blikt de Florence van nu (inmiddels over de 90) kort terug op haar leven - voor mij het interessantste hoofdstuk van het boek - en vindt dat ze vroeger bijzonder was, maar nu niet meer. Ze zegt dat ze veel van de dingen waar ze zich in haar jeugd zo tegen verzette, in haar volwassen leven heeft geaccepteerd. Hoe ging dat dan? Daar had ik graag meer over gelezen.
Voor mij was het net of ik een boek had gelezen waar alleen het eerste en laatste hoofdstuk nog maar in zaten. Het grootste, misschien wel interessantste deel van het verhaal ontbrak.
Ik bleef aan het eind van het boek met een teleurgesteld gevoel achter.
Titel: Het roodleren dagboek
Auteur: Lily Koppel
Uitgever: Mistraluitgevers, Amsterdam 2008
ISBN: 9789049950811
Prijs: € 16,95
TIP VOOR DAGBOEKSCHRIJFSTERS:
Het dagboek van Florence is een zgn. meerjaren dagboek - misschien leuk om zelf eens uit te proberen?
Voor het vijf-jaren-dagboek van Florence verdeel je iedere bladzijde van beneden naar boven in vijf delen. Helemaal bovenaan komt de datum zonder jaartal (b.v. 1 Januari). Boven ieder van de vijf delen komen- in oplopende volgorde - de jaartallen (b.v. 2010, 2011, 2012 etc.). Zo kan je in de loop van de jaren bij iedere dag terugblikken op de zelfde dag in de jaren ervoor.
Bij vijf jaar op een bladzijde heb je per dag natuurlijk maar ruimte voor een paar regels tekst. Dat is een nadeel. Daarom kun je natuurlijk variaties bedenken, zoals i.p.v. een enkele bladzijde een dubbele bladzijde onderverdelen in b.v. vier jaar, zodat je per dag een halve bladzijde hebt.
Deze recensie en 'tip voor dagboekschrijfsters' zijn geschreven door Yvonne Dommershuijzen - gecertificeerd cursusleider “Luisteren naar je pen©”. Zij is te bereiken op
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
 |
RSS feed Commentaar