Zomercursus 2011: Jonathan Livingston Zeemeeuw

Door: Marieke van Atten (deel 3)

Mooie plaatjes heb ik gevonden, van zeemeeuwen in allerlei soorten, maten, posities en gestalten en ik plak ze ter verfraaiing in mijn groeiende Jonathan boek. De kleuren spingen van de bladzijden; meeuwen zijn zoveel meer dan wit. Mijn leven van alledag wordt beheerst door zorg om een geliefd familie-kind en in het schrijven merk ik dat de oefeningen me ruimte bieden om woorden te geven aan mijn angst, ze om te buigen naar vertrouwen in een schepping die draagt.

Opdracht 37 – Vul de open zin “Het leven bestaat uit.....” op 10 verschillende

manieren aan: - Het leven bestaat uit mensen die verbonden zijn en lijnen die elkaar steeds even blijven omhelzen - Het leven bestaat uit zere dingen die via geliefden in je geraakt worden en je verwonden - Het leven bestaat uit woorden die troosten en kunnen koesteren, inzicht geven, helen - Het leven bestaat uit keuzes die consequenties dragen, aan opgroeien tegen de getijden in.

Het geeft me een plek om te rusten en ik stoei met het leven zelf in Opdracht 40, waar ik het zinsfragment “Hij leerde te slapen in de lucht”, uit kies om op door te schrijven..... en te vertrouwen op het universum. Op het leven zelf. En nu zegt het bestaan: breng dat maar in de praktijk! Wat voor jou geldt, geldt ook voor haar, laat haar vrij willen zijn om haar eigen weg te kunnen vinden. Laat haar vallen om door mij gedragen te worden. Ik laat haar niet alleen.

De volheid van woorden die als stille vlinders rond mijn vingers glijden en spelen met mijn pen.

Ik herinner me dat ik altijd een zeemeeuw heb willen zijn, me verbond met dat dier dat vloog, de wijde hemelboog, die gestrekte vrijheid waar ik zo naar verlangde. Als een vogel zo vrij wilde ik zijn, weg van de wereld met zijn aantrekkende aarde. Het heeft me jaren gekost om een strandpaal te ontdekken waarop ik rusten kon, moe gevlogen, fladderend in de wind.

De sneeuwbal van Opdracht 44, geeft me gelegenheid tot reflectie:

Ik
Ben bereid
Tot het dragen
Van mijn eigen keuzes
En ook de consequenties daarvan
Het heeft me gebracht tot vandaag
Heeft de wind in mijn rug gehouden
Heeft het licht in mijn ogen niet gedoofd
Heeft mijn vleugels gestreeld, ze krachtig en sterk gemaakt
Heeft me de liefde geschonken, me er rijkelijk mee bedeeld

Klik hier om ook het eerste deel en het tweede deel van deze column te lezen.  

Klik hier voor meer wilt over deze schriftelijke schrijfcursus, waar je ook vandaag nog mee kunt starten.