| Fluisteringen van Licht, 14 december 2009 |
|
|
|
Derde zondag van AdventDeze reflectie heb ik in het Lioba klooster geschreven waar ik afgelopen weekend was om de cursus "Luisteren naar je pen" te geven. Wat is dat toch steeds heerlijk om te doen! Ik geniet ook nu nog met volle teugen na en voel me dankbaar voor wat we allemaal op onze eigen manier tijdens dit weekend in het schrijven hebben gevonden. Het is ook de reden dat ik nu pas iets over de afgelopen week schrijf op het weblog. Mocht je een reactie willen achterlaten over jouw ervaringen met het weblog van maandag 7 t/m zondag 13 december, dan kun je het onder dit bericht schrijven. Ik ben benieuwd. De afgelopen week heb ik een keer in het cafetaria bij het station geschreven, maar dit had niet de fijne sfeer als het schrijven bij kaarslicht. Ik dacht echt dat het dit keer niet veel diepgang had. Er liepen veel mensen heen en weer, de koffiemachine maakte lawaai, de geur van verse kaasbroodjes vulde de ruimte en de radio stond net iets te hard. Pas toen ik het op afgelopen zondag teruglas vond ik er een paar bijzondere fragmenten in waardoor die tekst veel meer voor me is gaan betekenen. Het is echt zo: de fluisteringen van licht kun je met innerlijke oren horen!! Mijn elfje van zaterdag 12 december: Vooruit
Mijn eindreflectie van stap 4 heet:
Markeer als favoriet
Bookmark
Hits: 659 Commentaar (6)
![]()
marieke verhoef
said:
|
|
reflectie mijn spiegelelfje van zondag 13 dec. leven een ketting die terug gaat naar het begin sporen sporen gevangen in een web tot in eeuwigheid niemand loopt alleen mijn eindreflectie van stap vier heet: in verbinding zijn |
marieke verhoef
said:
|
woord vergeten in spiegelelfje! leven een ketting die terug gaat naar het vroegste begin sporen ..... |
Marijke
said:
|
... kwetsbaarheid in kracht laat zich zien waar mensen durven hopen luister luister naar verhaal van Maria, Elisabeth ontmoeting in liefde verbonden vertrouwen |
Irene Nicolaas
said:
|
spiegelelfje niet echt een thema deze week het is van alles wat wat zal de komende week mij brengen; het pad naar Kerstmis |
Astrid
said:
|
... Ik had te lang gewacht en geaarzeld om 'Fluisteringen van Licht' te bestellen. En toen begon de Adventperiode en wist ik ineens dat ik toch mee wilde doen, maar dan gewoon in mijn eigen Grote Boek, de weg vervolgend. Wel loop ik dagelijks trouw het labyrint en kijk soms even naar de inspiratiepagina's uit mijn Fuisteringen van twee jaar geleden. Zo maak ik ook op zondag een eindreflectie van de week; hierbij mijn elf en sneeuwbal voor mijn medefluisteraars :) Snowroots, een verhaal geboren in Canada maar sneeuw heeft geen wortels Wortels reiken diep voorbij alle grenzen vallende sneeuw verbindt ons allemaal Gestaag doorschrijvend in stilte en sneeuw dwarrelend van vlok tot vlok, spelend met zinnen in de schemerzône, worden oude en nieuwe werelden met elkaar verbonden en juist hierin ontspringt de bron die steeds rijker stroomt en mijn leven voedt en vormgeeft op een manier die wezenlijk anders is en toch vertrouwd aanvoelt als van mij |
C. de Vries
said:
|
... Comment: Ik ben een gelukkig mens. Met de Fluisteringen van Licht ben ik een transformatieproces ingegaan. Mijn diepste zielenroerselen zijn in het Licht gekomen en ik heb het gevoel dat ik weer leef. Ja, ik ben in de overgave gegaan mijn weerstand heb ik gezien en leren kennen mijn hart is Licht mijn hoofd is stil ik voel me leven wakk[img= Dankbaar Rondeel: naar rust gezocht de rust gevonden waarin ik ook de leegte ervaar naar rust gezocht de leegte gevonden en deze met alle liefde geaccepteerd de rust gevonden naar rust gezocht |







