Untitled document SchrijfWijzer nr 38 (mei 2012) gratis aan te vragen: cdevries@shodo.nl
Schrijfwedstrijd PDF Afdrukken E-mailadres
Untitled document

Schrijfwedstrijd…

Stel je voor dat je in 2012 ook tijd kunt sparen… Wat zou jij daar dan mee doen?
Lees alle ingezonden teksten en ontdek welke 3 schrijvers een schrijfschrift hebben gewonnen.

 

De drie winnaars zijn:

Tijd sparen Tijd sparen? Had ik dat zelf niet veel eerder kunnen bedenken? In een opwelling dacht ik meteen aan een of andere actie, zoiets als Airmails sparen…..Nee, het gekke is dat we bijna allemaal ongemerkt beroofd lijken te worden van de weinige tijd die er overblijft. Wie voelt zich niet opgejaagd en gemanipuleerd door een toenemende stortvloed van reclame? Zelfs zonder tv ontkom ik er niet aan. De enige en weinige reclame zou moeten zijn: „Doe eens een dag helemaal niets!‟ Maar nee hoor, de toch al opgejaagde en tegelijk onverzadigbare consument wordt door geraffineerde en op psychologische basis geteste methodes uitgedaagd om toch vooral ja te zeggen tegen aangeboden producten of diensten. “Laat me met rust”, verzucht ik meer dan eens. Als ik heel eerlijk ben, zou ik mij moeten afvragen waaraan ik mijn kostbare tijd heb verspild. De uiteindelijke keus om beter met de tijd om te gaan ligt bij mezelf! Voor mij geen sociale netwerken zoals Hyves, Facebook of Twitter. Niet alleen zag ik amper die –tig vrienden of kennissen, maar bovendien kostte het enorm veel tijd. En zal de ander echt met mij begaan zijn? Om een beetje het gevoel van vrijheid te beleven, waag ik het om op bepaalde dagen gewoon mijn mobieltje en horloge thuis te laten. Zelfs de pc moet het ontgelden, dus ook daar wil ik niet naar omzien. En als ik op die dagen op de vroege morgen de neiging krijg om eerst de pc aan te zetten, voel ik pas wie ik in wezen ben: slaaf van deze chaotische tijd. Hoewel ik pas 68 ben, durf ik een heel eind mee te gaan met deze tijd, maar er zijn grenzen. Het allernieuwste snufje hoeft voor mij niet meer; ik wil vrij zijn en genieten! Laat me met rust!

(Gerard)

 

Ik was gister met partner en kinderen weer eens bij mijn ouders. Dat gebeurt veel te weinig. Wij wonen ver bij hen vandaan, en zijn altijd druk. Zij hebben veel tijd, maar geen puf meer om te reizen. Ik voel op zulke dagen de mooie kanten van de sandwichgeneratie: ik ben zo trots op oud en jong! Mijn vader zegt:  “Jij kunt ook geen drie tellen je mond houden”, maar laat merken daar heel blij mee te zijn. Het klopt, ik ben op mijn drukst in zo’n situatie. Ik wil via mijn kinderen allerlei verhalen aan mijn ouders vertellen. We laten zien hoe het is om met beginnende pubers te leven. We pesten elkaar met begane blunders en versprekingen. We vertellen anekdotes. Ik word door iedereen terecht gewezen als ik te grof in mijn mond ben. Ik wijs naar mijn Brabants-katholieke vader als de oorzaak daarvan. Van mijn protestante moeder heb ik het in ieder geval niet. Ik voel op zulke dagen de mooie kanten van de sandwichgeneratie: ik ben zo trots op oud en jong! Als we weer gaan, zie ik mijn vader emotioneel worden. Hij knuffelt mijn dochter, die met haar veertien jaar inmiddels langer is dan hij. Zelfs mijn elfjarige zoon haalt hem snel in. En hij helpt hen, want hij krimpt behoorlijk. “Kom maar snel weer”, zegt hij met zachte ogen “zoveel tijd hebben we niet meer samen.” Ik maak er een grapje overheen, en lach de beladen woorden weg. In de auto op de terugweg mijmer ik na. Wat zou ik er niet voor over hebben om deze tijd te mogen opsparen. Bewaren, in een doosje doen  en met een gouden lintje vaststrikken. Ik gun mezelf een jaar met veel visites van ons aan hen. En ik wil dat meer in het hier en nu beleven. Iets meer rust erin misschien. Van sparen word je inderdaad rijk.

(Lisette van Gurp)

 

Kwijt

’t Is avond en de wolken die hangen laag in’ t blauw… er is iets wat ik eigenlijk al heel lang zeggen wou, want weet je,  ik wil zeggen dat er iets is dat ik mis maar ‘k kan het niet verwoorden want ik weet niet wat het is. Het voelt zo leeg van binnen, daarbinnen zit een gat of zit er iets maar durf ik soms niet goed te voelen wat? Het is een soort van holte, een ruimte zonder iets er moet iets zijn dat daarin past, maar wat…, ik vind maar niets... Heel vaak denk ik, dat is het; dan word ik enthousiast maar keer op keer dan blijkt weer,  dat dat er niet in past wat heb ik niet begrepen, waarvoor was ik te klein? waarom is het zo moeilijk om echt compleet te zijn? Mijn moeder had geen antwoord, ze kende wel ’t gemis en in haar ogen zag ik : vind jij maar wat het is en laat het mij dan weten... want ik zoek al zo’n tijd... het moet toch ergens wezen,  het is al zo lang kwijt…. Op school zocht ik het antwoord, maar vinden deed ik niet wel leerde ik veel lezen over andermans verdriet verdriet vooral van vrouwen, met ook zo’n binnenpijn maar niemand kon vertellen wat het medicijn zou zijn. Ik zoek nog steeds en merk nu dat er iets nieuws gebeurt steeds meer ontmoet ik anderen die ook zijn losgescheurd en weer verbinding zoeken met wat het dan ook is. We zullen het snel vinden, da’s zeker en gewis.   O als ik tijd kon sparen, dan spaarde ik een jaar een jaar om te gaan zoeken,  echt zoeken met elkaar want als we samen zoeken, niet bang zijn voor wat pijn… zal het tevoorschijn komen en weer GEVONDEN zijn. 

(Jenny de Bode)

 

 

Overige deelnemers

Tijd sparen wat zou jij er mee doen? Ik wou dat ik de tijd kon sparen, dan nam ik de tijd terug in de jaren dat ik ernstig ziek was geworden. Angst, vermoeidheid en veel onzekerheden. Maar nu kijk ik weer naar het heden, heb de tijd van mijn leven. Namen alle mensen maar de tijd om te genieten. Ik laat me inspireren door de mogelijk heden van het leven. In deze onrustige tijd van Oorlogen en Rampen. Sta eens stil bij de tijd en spaar de seconden, minuten, dagen, weken en maanden, om in vrede met elkaar te leven. Dan houdt de tijd je niet meer bezig. Spaar de lucht die je inademd in de tijd die je nog rest. Haal het positive uit het negative. De tijd bald samen in de topsnelheid voorbij.

(Jeanne Lienos)

 

TIJD SPAREN IN 2012

T ijd sparen, wat lijkt me dat heerlijk, want ik kom chronisch tijd  te kort
I k zou tijd sparen waarin ik lekker niets zou hoeven.
J a, ik mag dan helemaal zelf weten hoe ik dat in ga vullen.
D at geeft me de vrijheid om meer te lezen, te schrijven, te slapen, te tekenen, te…..

S lechts doen waar ik zin in heb, alleen maar willen i.p.v. moeten !
P aradijselijk doet dat aan, net als in de vakantie.
A h, dat kan ik natuurlijk ook doen, op vakantie gaan in de gespaarde tijd !
R eken maar dat ik dat leuk vind, dan kan ik al die dingen doen, lezen, schrijven …
E n nog veel meer, ook tijd om te verzinnen wat ik allemaal zou willen doen.
N ou dat lijkt me echt heel leuk, hoe meer tijd ik spaar, hoe beter.

I k moet toch zeker wel heel veel dagen kunnen sparen, lijkt me.
N og geen flauw idee hoe ik dat moet doen, maar dat zien we dan wel.

2 0 dagen zou dat genoeg zijn, kan ik dan alles doen wat ik wil??
0 f moeten het er meer zijn?  Eigenlijk ben ik wel gek in de weer !
1  dag, 1 week, 1 jaar, wat is dat nou eigenlijk? Tijd is een afspraak.
2  minuten had ik nodig om er achter te komen dat ik al alle tijd van de wereld heb!!!

(Henriëtte Maas)

 

Als ik in 2012 tijd zou kunnen sparen zou ik deze inzetten als joker. Een joker om op fijne momenten de tijd op te rekken. Niet stil te laten staan, maar de mooie momenten te laten duren. Zoals een moment dat ik buiten loop. Het is koud. De lucht is blauw, de zon schijnt. Ik loop door het bos en adem de frisse, zuivere lucht m'n longen in. Ik hoor de vogels tjielpen en de takken onder mijn voeten kraken. Eigenlijk heb ik maar een uur om hier in dit bos te wandelen. Maar door de tijdsjoker in te zetten, kan ik dit magische moment met een half uur verlengen. Niemand die het merkt, behalve ik!

(Yvonne Altena)

 

Hoera een wedstrijd

Om te schrijven heb je niet veel nodig Inspiratie een goede sfeer en een pen en papier Als ik tijd over zou houden In 2012 zou ik alles op alles zetten om schoon schip te houden vooral met mezelf om op deze weg door te gaan En ook te zorgen voor netheid en ritme in het dagelijkse bestaan Ook zou ik graag een steentje bijdragen om mensen beter bedeeld te krijgen en eerlijker Verdelen de poet die er nog is overgebleven Om samen aan een tafel van te kunnen leven Met zijn allen een gezellige tijd maken

(Ria van Weel)

 

De opgespaarde tijd verdeel ik over zeven doosjes. Ik vertrek naar mijn pelgrimseiland, loop langs ' de oceaan van mogelijkheden' lekker tegen de wind in. Zo zou ik nog wel uren willen lopen. Die tijd komt uit het blauwe doosje. Voldaan loop ik  later naar ' de oase van pelgrims'. Ik heb weinig tijd maar de rust, de geuren, doen mij verlangen naar meer. Uit het gele doosje spiraalt een extra etmaal op. Verkwikt vervolg ik mijn route naar ' de bergen vol inspiratie'. Ik zit vol overgave te schrijven en te tekenen. Deze nieuwe bron wil ik  niet afsluiten. Ik zoek de fluweelrode doos voor extra dagen. Ik heb zelfs tijd over die ik vermijmer . Daarna naar ' het meer van herstel' waar ik me onderdompel en de ballast afspoel. Maar ik voel dat ik meer tijd nodig heb voor de nog verborgen zwaarte en open het kleine roze doosje. Ik loop verder en kom  bij ' de plek van oude pijn'. Ik aarzel om binnen te treden, maar het is tijd om los te laten en pak het paarse doosje . Ik loop hierna zo licht dat het goed is dat er nog flesjes water in mijn rugzak zitten anders zou ik gaan zweven. Nog èèn doosje. Ik besluit die tijd zijn gang te laten gaan. Open het mosgroene doosje en fluister tegen de opstijgende tijd:' ik geef je de ruimte en weet dat je er bent als ik je nodig heb.' En zo is het me gelukt mijn doel te bereiken: ' de bron van kracht'.

(Marisca van der Eem)

 

Tijd sparen wat zou jij er mee doen?   Ik wou dat ik de tijd kon sparen, dan nam ik de tijd terug in de jaren dat ik ernstig ziek was geworden. Angst, vermoeidheid en veel onzekerheden. Maar nu kijk ik weer naar het heden, heb de tijd van mijn leven. Namen alle mensen maar de tijd om te genieten. Ik laat me inspireren door de mogelijk heden van het leven. In deze onrustige tijd van Oorlogen en Rampen. Sta eens stil bij de tijd en spaar de seconden, minuten, dagen, weken en maanden, om in vrede met elkaar te leven. Dan houdt de tijd je niet meer bezig. Spaar de lucht die je inademd in de tijd die je nog rest. Haal het positive uit het negative. De tijd bald samen in de topsnelheid voorbij.  Jeanne Lienos   Stel je voor dat je in 2012 ook tijd kunt sparen… wat zou jij daar dan mee doen? Dat jaar is een jaar waar mogelijk veel kan en zal gebeuren. Wat met tijd gedaan wordt, zal de kwaliteit van de toekomst bepalen. Stel dat het me lukt om tijd te gaan sparen, dan zou ik een collectie gaan aanleggen. Ik koop een enorme kruidenrek met ontelbare stopflesjes. Op die stopflesjes mooie etiketjes met een gouden sierrandje. Hierop door mij de inhoud van het betreffende flesje gekalligrafeerd. Dan kan ik aan het verzamelen en sparen slaan. Ik creëer tijd om in het nu de zijn – hup in het stopflesje. Ook een beetje tijd voor niets, is ook nooit weg – hup ik het stopflesje Ik heb een beetje tijd voor ontspanning over – hup in het stopflesje. Mijn dagdromen en mijmeringen vang ik – hup in een stopflesje. Ik maak een beetje tijd voor echte aandacht voor mijn katten – hup in het stopflesje. Ik bespaar tijd door alleen het nodige te doen – hup in het stopflesje. Ik sta stil bij het wezenlijke, oneindige tijd – hup in het stopflesje Mijn collectie is veelzijdig en breidt zich met de dag uit. Want waar heb je tenslotte geen tijd voor nodig? Dan zet ik de tijd even stil en kies het juiste op het juiste moment. Maar mijn verzameling staat nooit stil, want het is net een duiventil met postduiven. Hup, vol dienstbaarheid de wereld in. Daarnaast is het mijn grote cadeaudoos, voor ieder een gepast geschenkje. Want wie wil er nu geen tijd?

(Sylvia W)

 

vijftig minuten……………………………een zee van tijd Drie en vijftig minuten om te koesteren,weten dat je deze zee van tijd extra erbij zult krijgen. Te mooi om waar te zijn ! Dan liep ik rustig naar een bron. Mijn bron wel te verstaan. Vandaag 3 Januari 2012 ,de dag van de nieuwe schrijfwijzer. Op deze dag is 91 jaar geleden mijn moeder geboren 3 januari 1921. Ik zou terug willen  gaan naar mijn bron , de gedachte dat daar , toen mijn moeder geboren is  ,    zeker zal ik dan deze drie en vijftig minuten goed besteden . Tijd ……..een eeuwigheid van tijd als je deze extra krijgt ! Mogen zien waar je bron was, basis van je bestaan , mooi zou ik het vinden  om te weten. Geweldig als dit waarheid zou zijn. Ik ging genieten van al die drie en vijftig minuten….een zee van tijd. Goedendag wat mooi Tijd krijgen voor iets extra Wat zou dit fijn zijn .

(Cadja van Rooden)

 

Als ik toch eens tijd kon sparen...

Dan zou ik ein-dul-luk mijn Eigen kamer ècht opruimen. Wij hebben een haat-liefde verhouding. Al jaren breng ik domweg het meeste in. Nooit klaagt zij mij aan: Stof, lijm, duistere dingen, MIJN verleden, uitdijende kasten... verdraagt zij in stilte. - En die armzalige orchideeën: onverstoorbaar doen zij het mij voor: op eigen kracht groeien en bloeien, belangenloze agenten van de Bron. Waarom toch wil ik er niet aan.

(Yvonne van de Kamp)

 

Als ik mij voorstel dat ik tijd zou kunnen sparen dan denk ik aan Kairos, dat zou dan tijd zijn die met kwaliteit te maken heeft, tijd die niet voortduurt, vrijetijd. Vrij zijn tijd, tijd  die vliegt en stroomt en gaat zoals het gaat, ik zou de tijd zeker niet sparen ik zou de tijd willen omarmen en laten vliegen en stromen en laten gaan zoals hij gaat. Ik vind het heerlijk om te verzinnen wat ik met tijd die over is zou doen, ik vind het zo fijn dat ik vanaf nu alle tijd ga nemen om te doen wat ik doe. Tijd het is vreemd hier op aarde hebben we tijd, als we verder kijken in het universum is er geen tijd, het is te groot voor tijd, ik stel me zo voor dat je dan zou kunnen reizen in de tijd, stel je voor, je zou je leven nog een keer over kunnen doen. Hoe zou dat zijn een tweede kans.. tijd wat een bijzonder woord is het eigenlijk, het maakt dat we ouder worden dat we afspraken kunnen maken, dat we nieuwjaar kunnen vieren, tijd ik kan mij een leven zonder tijd niet voorstellen. Chronos tijd geeft houvast, en kairos tijd geeft ruimte.

(Ria Klomp)